Γαμώ την τρέλα μου, γαμώ! Γι' άλλη μια φορά δώσαμε σανίδα σωτηρίας στους απογόνους. Οι παίκτες του Παναθηναϊκού θα πρέπει να καταλάβουν τι σημαίνει πόλεμος και να μην φοβούνται μήπως σκίσουν κανένα καλσόν.
Ήταν απαραδεκτοι. Σ’ ένα παιχνίδι, όπου το μάτι τους έπρεπε να γυαλίζει, οι περισσότεροι παίκτες αλλού πατούσαν και αλλού βρισκόντουσαν. Με τη σημερινή απόδοσή τους χάσαμε την κορυφή και βγάλαμε μόνοι μας τα μάτια μας. Ο εύκολος δρόμος είναι να στήσουμε στον τοίχο τον Τεν Κάτε για τις επιλογές του και να αφήσουμε στο απυρόβλητο τους παίκτες μας, που στην Ελλάδα είναι οι μόνοι που ποτέ δεν φταίνε. Ο δύσκολος δρόμος είναι να δούμε την πραγματικότητα κατάματα και πούμε κάποια πράγματα με το όνομά τους.
Η προσωπική μου άποψη, έστω και εν βρασμώ, είναι ότι από τους 14 παίκτες που έπαιξαν σήμερα, μόνο οι Ζιλμπέρτο, Λέτο και ο Τζόρβας προσπάθησαν να γαμήσουν τους απογόνους και οι υπόλοιποι ήταν απλοί θεατές του παιχνιδιού. Ο Κατσουράνης δεν υπήρχε μέσα στο γήπεδο, ο Σισέ σούταρε πάνω στον Κηπουρό και στα περιστέρια, ο Νίνης δεν βλεπόταν και δεν έχει γίνει ακόμη Καραγκούνης, ώστε να μπορεί να πάρει την ομάδα στις πλάτες του στα δύσκολα. Ο Σαλπιγγίδης συνεχίζει το ντεφορμάρισμά του, ο Σιμάο ανύπαρκτος αμυντικά και η τετράδα της άμυνας αναρωτιέται ακόμη πως φάγαμε δύο γκολ από τους ανύπαρκτους.
Από την στιγμή που στο ντέρμπυ η απόδοσή τους ήταν κατώτερη των περιστάσεων μόνο από τύχη θα μπορούσαμε να φύγουμε με το διπλό από το κοτέτσι. Η ομάδα έδειξε από την αρχή του παιχνιδιού ότι δεν πατούσε καλά και ήταν φανερά επηρεασμένη από την ατμόσφαιρα. Ήξεραν όμως τι θα αντιμετώπιζαν και θα έπρεπε να είχαν προετοιμαστεί και για χειρότερες καταστάσεις. Η διαιτησία ήταν καλή, οπότε δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για την ήττα από τους ανύπαρκτους.
Χάσαμε με κατεβασμένα χέρια και αυτό που με τρελαίνει περισσότερο είναι ότι μετά το ’60 πετάξαμε λευκή πετσέτα. Μοναδικοί υπεύθυνοι είναι οι παίκτες και είναι υποχρεωμένοι πλέον να δώσουν τις απαντήσεις τους, διαφορετικά θα είμαστε στο ίδιο έργο θεατές.
Πάρτε το Πρωτάθλημα.__
Ήταν απαραδεκτοι. Σ’ ένα παιχνίδι, όπου το μάτι τους έπρεπε να γυαλίζει, οι περισσότεροι παίκτες αλλού πατούσαν και αλλού βρισκόντουσαν. Με τη σημερινή απόδοσή τους χάσαμε την κορυφή και βγάλαμε μόνοι μας τα μάτια μας. Ο εύκολος δρόμος είναι να στήσουμε στον τοίχο τον Τεν Κάτε για τις επιλογές του και να αφήσουμε στο απυρόβλητο τους παίκτες μας, που στην Ελλάδα είναι οι μόνοι που ποτέ δεν φταίνε. Ο δύσκολος δρόμος είναι να δούμε την πραγματικότητα κατάματα και πούμε κάποια πράγματα με το όνομά τους.
Η προσωπική μου άποψη, έστω και εν βρασμώ, είναι ότι από τους 14 παίκτες που έπαιξαν σήμερα, μόνο οι Ζιλμπέρτο, Λέτο και ο Τζόρβας προσπάθησαν να γαμήσουν τους απογόνους και οι υπόλοιποι ήταν απλοί θεατές του παιχνιδιού. Ο Κατσουράνης δεν υπήρχε μέσα στο γήπεδο, ο Σισέ σούταρε πάνω στον Κηπουρό και στα περιστέρια, ο Νίνης δεν βλεπόταν και δεν έχει γίνει ακόμη Καραγκούνης, ώστε να μπορεί να πάρει την ομάδα στις πλάτες του στα δύσκολα. Ο Σαλπιγγίδης συνεχίζει το ντεφορμάρισμά του, ο Σιμάο ανύπαρκτος αμυντικά και η τετράδα της άμυνας αναρωτιέται ακόμη πως φάγαμε δύο γκολ από τους ανύπαρκτους.
Από την στιγμή που στο ντέρμπυ η απόδοσή τους ήταν κατώτερη των περιστάσεων μόνο από τύχη θα μπορούσαμε να φύγουμε με το διπλό από το κοτέτσι. Η ομάδα έδειξε από την αρχή του παιχνιδιού ότι δεν πατούσε καλά και ήταν φανερά επηρεασμένη από την ατμόσφαιρα. Ήξεραν όμως τι θα αντιμετώπιζαν και θα έπρεπε να είχαν προετοιμαστεί και για χειρότερες καταστάσεις. Η διαιτησία ήταν καλή, οπότε δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για την ήττα από τους ανύπαρκτους.
Χάσαμε με κατεβασμένα χέρια και αυτό που με τρελαίνει περισσότερο είναι ότι μετά το ’60 πετάξαμε λευκή πετσέτα. Μοναδικοί υπεύθυνοι είναι οι παίκτες και είναι υποχρεωμένοι πλέον να δώσουν τις απαντήσεις τους, διαφορετικά θα είμαστε στο ίδιο έργο θεατές.
Πάρτε το Πρωτάθλημα.__
ΥΓ. Τα ντέρμπυ κρίνονται από το πάθος, τη δύναμη και από τις προσωπικές ενέργειες κάποιων παικτών και δυστυχώς δεν είδαμε τίποτα απ' όλα αυτά στην ομάδα μας σήμερα. Γι' αυτό τους θεωρώ υπεύθυνους και είναι υποχρεωμένοι να κάνουν την αυτοκριτική τους και να περάσουν από τη θεωρία στην πράξη. Το οφείλουν στον κόσμο του Παναθηναϊκού.
Στις χαρές και τις λύπες πάντα μαζί.
