Με αφορμή τον βρόμικο και συστηματικό πόλεμο που γίνεται στον Παναθηναϊκό μέσα από το πρόσωπο του προπονητή της ομάδας, θα ήθελα να προσπαθήσω να αναλύσω από τη δική μου οπτική γωνία το έργο του Τεν Κάτε τους δεκαέξι μήνες που βρίσκεται στον πάγκο του Παναθηναϊκού.Από την πρώτη μέρα που πάτησε το πόδι του στην Ελλάδα όλοι κατάλαβαν ότι δεν θα είναι εύκολος αντίπαλος λόγω του δυναμικού του χαρακτήρα και του πλούσιου βιογραφικού του.

Σύσσωμα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, χωρίς καν να περιμένουν να δούνε τη δουλειά του, προσπάθησαν να τον απαξιώσουν επειδή ο Ολλανδός πριν έρθει στον Παναθηναϊκό είχε κατακτήσει το C.L με την Μπαρτσελόνα και είχε φτάσει στον τελικό με την Τσέλσι από την θέση βοηθού προπονητή, αλλά μονό βοηθός δεν ήταν. Αρκεί να θυμηθούμε τον τελικό του C.L στο Παρίσι, όπου ο Τεν Κάτε έδειξε ποιος ήταν τελικά το αφεντικό στον πάγκο και στα αποδυτήρια αλλά και ο δημιουργός της καλύτερης Μπαρτσελονα των τελευταίων ετών.
Σε ένα παιχνίδι, όπου η Αρσεναλ είχε προηγηθεί με 1-0, έβλεπες τον Τεν Κάτε να είναι στη βροχή όρθιος και έξω από τον πάγκο σε όλο το παιχνίδι να φωνάζει και να δίνει διαρκώς οδηγίες στους παίκτες. Από την άλλη πλευρά, ο Ράικαρντ καθισμένος στον πάγκο, ατσαλάκωτος και ατάραχος, ελάχιστες φόρες είχε βγάλει το κεφάλι του από το σκέπαστρο παρόλο που η ομάδα του ήταν πίσω στο σκορ. Κατά τη διάρκεια της απονομής του τροπαίου, η εικόνα παρουσίαζαν οι δυο τους τα λέει όλα - ο Ράικαρντ γυάλιζε και ο Τεν Κάτε έσταζε!Εκείνο το βράδυ, έγινε αντιληπτό απ' όσους δεν το είχαν καταλάβει ότι ο Τεν Κάτε ήταν το "μυαλό" και ο κινητήριος μοχλός εκείνης της Μπαρτσελόνα που κατέκτησε, εκτός του C.L και δύο πρωταθλήματα Ισπανίας.
Και όπως συχνά πυκνά αναφέρει ο Τύπος της Καταλονίας, έπειτα από εκείνο το τελευταίο βράδυ του Τεν Κάτε στον πάγκο των Μπλαουγκράνα, "ο Ράικαρντ ήταν η προσωπικότητα και ο Τεν Κάτε το μυαλό στην καλύτερη Μπάρτσα των τελευταίων ετών".

Στην Ελλάδα όμως ισχύουν άλλοι κανόνες και όλα αυτά έχουν μικρή σημασία.
Έτσι συνεχίζοντας την απαξίωση και τον πόλεμο προς τον Ολλανδό βρήκαν πάτημα στον ιδιόρρυθμο χαρακτήρα του και άρχισαν τα ψυχογραφήματα και τα χτυπήματα κάτω από την ζώνη.
Ο Ολλανδός όμως δεν δίστασε και τους έδωσε την απάντησή του λέγοντας ότι "οι πρόεδροι δεν με προσλαμβάνουν για να κάνω φίλους αλλά για να νικούν οι ομάδες τους μέσα στο γήπεδο. Έτσι λοιπόν όταν είμαι προπονητής πρέπει να λειτουργώ στο όριο. Να είστε σίγουροι πάντως ότι σε κάθε περίπτωση εγώ είμαι το αφεντικό".
Κάπως έτσι ξεκίνησε ο πόλεμος εναντίον του και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα με μόνη διαφορά ότι ο κόσμος κατάλαβε τι συμβαίνει και στέκεται στο πλάι του και όχι απέναντι του.
Συνοπτικά, θα ήθελα να αναφέρω κάποια από τα στοιχειά που έχει δώσει στην ομάδα μας μέχρι σήμερα παρόλο που τα περισσότερα Μ.Μ.Ε και κάποιοι μέσα στον Παναθηναϊκό, όχι μονό δεν τα αναγνωρίζουν αλλά ούτε καν τα αναφέρουν, για τους δικούς τους λόγους.
Έτσι συνεχίζοντας την απαξίωση και τον πόλεμο προς τον Ολλανδό βρήκαν πάτημα στον ιδιόρρυθμο χαρακτήρα του και άρχισαν τα ψυχογραφήματα και τα χτυπήματα κάτω από την ζώνη.
Ο Ολλανδός όμως δεν δίστασε και τους έδωσε την απάντησή του λέγοντας ότι "οι πρόεδροι δεν με προσλαμβάνουν για να κάνω φίλους αλλά για να νικούν οι ομάδες τους μέσα στο γήπεδο. Έτσι λοιπόν όταν είμαι προπονητής πρέπει να λειτουργώ στο όριο. Να είστε σίγουροι πάντως ότι σε κάθε περίπτωση εγώ είμαι το αφεντικό".
Κάπως έτσι ξεκίνησε ο πόλεμος εναντίον του και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα με μόνη διαφορά ότι ο κόσμος κατάλαβε τι συμβαίνει και στέκεται στο πλάι του και όχι απέναντι του.
Συνοπτικά, θα ήθελα να αναφέρω κάποια από τα στοιχειά που έχει δώσει στην ομάδα μας μέχρι σήμερα παρόλο που τα περισσότερα Μ.Μ.Ε και κάποιοι μέσα στον Παναθηναϊκό, όχι μονό δεν τα αναγνωρίζουν αλλά ούτε καν τα αναφέρουν, για τους δικούς τους λόγους.

Ο Τεν Κάτε από την πρώτη μέρα που πήγε στην Παιανία έδειξε ότι δεν μασάει πουθενά και ότι ο Παναθηναϊκός δεν είναι δημόσια υπηρεσία. Λάτρης του επιθετικού ποδοσφαίρου και της πειθαρχίας, από τις πρώτες μέρες προσπάθησε να αλλάξει τα πάντα στην ομάδα και να φτιάξει την ομάδα από την αρχή.
Για να καταλάβουμε πως ήταν η ομάδα πριν πρέπει να θυμηθούμε ποιοι ήταν αυτοί που προπονούσαν την ομάδα μας πριν τον Τεν Κάτε, τι προπόνηση έκαναν και πως διαχειρίζονταν το υλικό που είχαν. Θεωρώ πως μόνο με την αναφορά των ονομάτων μπορούμε όλοι μας να καταλάβουμε την διαφορά (Σουμ, Σκάζνι, Μαλεζάνι, Μπάκε και Πεσέιρο).
Καταρχάς, επί Τεν Κάτε, η ομάδα δείχνει μέσα στο γήπεδο ακούραστη, με καλή φυσική κατάσταση με πολλά τρεξίματα από όλους τους παίκτες χωρίς να υπάρχουν σοβαροί μυϊκοί τραυματισμοί παρόλο που παίζει εδώ και ενάμιση χρόνο ασταμάτητα.
Αυτό σημαίνει κατά την ποδοσφαιρική λογική (όχι την δημοσιογραφική), ότι στην προετοιμασία και στις προπονήσεις γίνεται πάρα πολύ καλή δουλειά.
Για να καταλάβουμε πως ήταν η ομάδα πριν πρέπει να θυμηθούμε ποιοι ήταν αυτοί που προπονούσαν την ομάδα μας πριν τον Τεν Κάτε, τι προπόνηση έκαναν και πως διαχειρίζονταν το υλικό που είχαν. Θεωρώ πως μόνο με την αναφορά των ονομάτων μπορούμε όλοι μας να καταλάβουμε την διαφορά (Σουμ, Σκάζνι, Μαλεζάνι, Μπάκε και Πεσέιρο).
Καταρχάς, επί Τεν Κάτε, η ομάδα δείχνει μέσα στο γήπεδο ακούραστη, με καλή φυσική κατάσταση με πολλά τρεξίματα από όλους τους παίκτες χωρίς να υπάρχουν σοβαροί μυϊκοί τραυματισμοί παρόλο που παίζει εδώ και ενάμιση χρόνο ασταμάτητα.
Αυτό σημαίνει κατά την ποδοσφαιρική λογική (όχι την δημοσιογραφική), ότι στην προετοιμασία και στις προπονήσεις γίνεται πάρα πολύ καλή δουλειά.
Έχουμε αποκτήσει επιτέλους επιθετική φιλοσοφία στο παιχνίδι μας, παίζουμε ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας και κατοχής, παίζοντας με την μπάλα κάτω και όχι με βαθιές μπαλιές από την άμυνα.Γι' αυτό το λόγο, από πέρυσι έως και σήμερα, έχουμε την καλύτερη επίθεση, τις περισσότερες ευκαιρίες για γκολ, από όλες τις γραμμές.
Αυτό που κρίνω σημαντικότερο είναι ότι ο Τεν Κάτε έδωσε στην ομάδα τη νοοτροπία του νικητή και να παλεύει όλα τα παιχνίδια μέχρι το τέλος - κάτι που έλειπε τα τελευταία χρόνια.
Σε θέματα τακτικής και φιλοσοφίας, πιστεύω είναι άψογος, διαβάζει πολύ καλά τα παιχνίδια αλλά μερικές φόρες δεν του βγαίνουν οι επιλογές του και δεν τον δικαιώνουν οι παίκτες που επιλεγεί.

Επίσης, πέρυσι αν το παιχνίδι παιζόταν στο γήπεδο και όχι στην παράγκα θα ήμασταν πρωταθλητές, άσχετα αν αυτό για κάποιους δεν πρέπει να είναι σημείο αναφοράς! Μήπως έφταιγε και σε αυτό ο προπονητής που δεν μπορούσε να φτιάξει μια ομάδα που να μπορεί να κερδίζει και την παράγκα.
Αντίθετα, φέτος που ο Πατέρας έχει διασφαλίσει -μέχρι τώρα τουλάχιστον - το 50-50, όσον αφόρα στα δικά μας παιχνίδια, φαίνεται αισθητά η διάφορα. Ευνοείται μεν ο γαύρος από την παράγκα του αλλά δεν αδικούμαστε εμείς - γι' αυτό και είμαστε ισόβαθμοι σε αντίθεση με πέρυσι που τα πάντα ήταν εναντίον μας.
Αντίθετα, φέτος που ο Πατέρας έχει διασφαλίσει -μέχρι τώρα τουλάχιστον - το 50-50, όσον αφόρα στα δικά μας παιχνίδια, φαίνεται αισθητά η διάφορα. Ευνοείται μεν ο γαύρος από την παράγκα του αλλά δεν αδικούμαστε εμείς - γι' αυτό και είμαστε ισόβαθμοι σε αντίθεση με πέρυσι που τα πάντα ήταν εναντίον μας.

Ο Τεν Κάτε, κατά την προσωπική μου άποψη, έχει διαχειριστεί παρά πολύ καλά το υλικό που διαθέτει και έχει καταφέρει να ξεσκαρτάρει τα ξερά από τα χλωρά.
Έκανε τον Βύντρα στόπερ, έχει κάνει τον Σιμάο διαμάντι, έχει διαχειριστεί σωστά τον ιδιόμορφο χαρακτήρα του Λέτο και τους: Πετρόπουλο, Λάζαρο, Μαχλέλη, Σισέ και τον Κατσουράνη, τον οποίο με τον ρολό που του δίνει θα τον βγάλει πρώτο σκόρερ. Κατάφερε να κάνει τον Γκάμπριελ μπακ. Ακόμη και ο Δάρλας άρχισε να παίζει ποδόσφαιρο, μετά από τόσα χρόνια στην ομάδα.
Το κερασάκι στην τούρτα όμως είναι ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίστηκε τον Νίνη, που πριν από δύο χρόνια (επί Πεσέιρο) αναρωτιόμασταν αν θα τον ξαναδούμε να παίζει- τώρα, βγάζει μάτια το παλικάρι και αξίζουν πολλά μπράβο και στους δυο.
Έκανε τον Βύντρα στόπερ, έχει κάνει τον Σιμάο διαμάντι, έχει διαχειριστεί σωστά τον ιδιόμορφο χαρακτήρα του Λέτο και τους: Πετρόπουλο, Λάζαρο, Μαχλέλη, Σισέ και τον Κατσουράνη, τον οποίο με τον ρολό που του δίνει θα τον βγάλει πρώτο σκόρερ. Κατάφερε να κάνει τον Γκάμπριελ μπακ. Ακόμη και ο Δάρλας άρχισε να παίζει ποδόσφαιρο, μετά από τόσα χρόνια στην ομάδα.
Το κερασάκι στην τούρτα όμως είναι ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίστηκε τον Νίνη, που πριν από δύο χρόνια (επί Πεσέιρο) αναρωτιόμασταν αν θα τον ξαναδούμε να παίζει- τώρα, βγάζει μάτια το παλικάρι και αξίζουν πολλά μπράβο και στους δυο.

Όσον αφόρα σε αυτούς που αναπολούν τον Τζιόλη, τον Μάντζιο, τον Κλέιτον, και τον Ίβανσιτζ, ας μας πουν τι παραπάνω θα προσέφεραν από αυτούς που παίζουν στον Παναθηναϊκό τώρα ή αν είναι καλύτεροι από αυτούς που ήρθαν.
Δεν αναφέρω τον Μάτος γιατί πιστεύω ότι θα μπορούσε να προσφέρει στην ομάδα αλλά έτσι όπως έχει διαμορφωθεί η μεσαία γραμμή, δύσκολα θα μπορούσε να πάρει φανέλα βασικού. Το καλύτερο γι' αυτόν ήταν να φύγει για να έχει παιχνίδια στα πόδια του. Τέτοιοι παίκτες δεν πρέπει να μένουν στον πάγκο.
Η προσφορά του Γιάννη Γκούμα και τα γκολ του στα 15 χρόνια που φόρεσε την πράσινη φανέλα δεν ξεχνιούνται και θα είναι πάντα στην κάρδια μας. Κάποια στιγμή θα έφτανε το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας και πιστεύω καλύτερα που έφυγε τώρα παρά να ήταν μεταξύ πάγκου και εξέδρας.
Δεν αναφέρω τον Μάτος γιατί πιστεύω ότι θα μπορούσε να προσφέρει στην ομάδα αλλά έτσι όπως έχει διαμορφωθεί η μεσαία γραμμή, δύσκολα θα μπορούσε να πάρει φανέλα βασικού. Το καλύτερο γι' αυτόν ήταν να φύγει για να έχει παιχνίδια στα πόδια του. Τέτοιοι παίκτες δεν πρέπει να μένουν στον πάγκο.
Η προσφορά του Γιάννη Γκούμα και τα γκολ του στα 15 χρόνια που φόρεσε την πράσινη φανέλα δεν ξεχνιούνται και θα είναι πάντα στην κάρδια μας. Κάποια στιγμή θα έφτανε το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας και πιστεύω καλύτερα που έφυγε τώρα παρά να ήταν μεταξύ πάγκου και εξέδρας.
Με τον Τεν Κάτε δυο πράγματα μπορεί να συμβούν. Θα τον αγαπήσεις ή θα τον μισήσεις, όπως είπε και ο Μαχλάς.Δεν ξέρω αν θα τον αγαπήσω αλλά αυτό που ξέρω σίγουρα είναι ότι θα τον στηρίξω όσο είναι προπονητής του Παναθηναϊκού γιατί το αξίζει λόγω της αγάπης και του σεβασμού που έχει δείξει στον Παναθηναϊκό. Αυτοί που σε μισούν και σε πολεμούν απέναντί τους θα μας βρουν...

Υ.Γ. Η είσοδος του Λαυρεντιάδη στον Ολυμπιλαγό θα σημάνει, για όσους δεν το έχουν καταλάβει ακόμη, την γενίκευση του πολέμου από τα Μ.Μ.Ε προς την ομάδα μας. Ο Λαυρεντιάδης είναι μέτοχος στο Mega, στο sport TV, στην Εspresso, στην Goal News, στο Έθνος σπορ, στον Ημερήσιο τύπο, στον flash fm κ.α. Επίσης, θα πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη, ότι τα μισά από αυτά τα εξαγόρασε από τον φίλο του Τζίγκερ και είναι φανερό ότι ο πόλεμος θα είναι ακόμη πιο βρόμικος.
Γι' αυτό αδέλφια δεν πρέπει να τσιμπάμε στις παγίδες που μας στήνουν - η ομάδα χρειάζεται την στήριξή μας περισσότερο από ποτέ!!!
Γι' αυτό αδέλφια δεν πρέπει να τσιμπάμε στις παγίδες που μας στήνουν - η ομάδα χρειάζεται την στήριξή μας περισσότερο από ποτέ!!!


































