ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΥΡΑΣΤΑΣ

Συμφωνά με τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας για τον καλύτερο προπονητή της ομάδας μας την τελευταία δεκαετία, νικητής αναδείχτηκε ο Γιάννης Κυραστας (με μεγάλη διάφορα από τους υπόλοιπους) με 145 ψήφους σε σύνολο ψήφων 249. Δεύτερος έρχεται ο Τεν Κάτε με 45 ψήφους, ακολουθεί ο Μαρκαρίαν με 23 ψήφους και έπονται οι υπόλοιποι με ψήφους από 0-10.

Από το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας, με το όποιο συμφωνώ απόλυτα, νομίζω προκύπτει ότι ο Κυράστας ήταν ο καλύτερος Έλληνας προπονητής που πέρασε από τον Παναθηναϊκό - και κατά την άποψή μου, ο καλύτερος Έλληνας προπονητής που πέρασε από το ελληνικό ποδόσφαιρο. Γι' αυτό και έχει την αποδοχή όλων.

Αν και η διαφορά του με τον Τεν Κάτε είναι αρκετά μεγάλη βάσει της ψηφοφορίας, πιστεύω ότι αν ξαναέβαζα το ίδιο δημοψήφισμα στο τέλος της χρονιάς (και αφού η ομάδα έχει πετύχει το αυτονόητο) η ψαλίδα θα μίκραινε αισθητά.
Κοιτάζοντας τα ονόματα των υπολοίπων προπονητών της δεκαετίας, μου δημιουργείται απορία και θλίψη. Ονόματα όπως του Μπάκε, του Πεσέιρο και του Σκάζνι δείχνουν πόσο γυμνή είχαν αφήσει "κάποιοι" την ομάδα - γι αυτό καλό θα ήταν να μην κρίνουμε τόσο σκληρά τον Τεν Κατε. Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι ο Τουλούμπας όλους αυτούς τους θεωρούσε καλούς επειδή ήταν επιλογές του αφεντικού του και πολεμούσε τον Κυράστα όπως τώρα πολεμάει τον Τεν Κάτε. Γιατί άραγε;

Γιάννης Κυράστας

Ο Γιάννης Κυράστας γεννήθηκε στις 25 Νοεμβρίου του 1952 και έκανε μεγάλη καριέρα τόσο ως ποδοσφαιριστής όσο και ως προπονητής. Τα πρώτα ποδοσφαιρικά του βήματα δυστυχώς ξεκίνησαν από τις ακαδημίες του Ολυμπιλαγού και έπειτα πήγε στην "ανδρική" ομάδα παίζοντας αριστερό μπακ. Το 1981 ο Καπετάνιος, αφού την περασμένη σεζόν έχει πάρει από τους γαυρους τον Δελληκάρη, θέλησε να τους πονέσει ακόμα πιο πολύ και έντυσε στα πράσινα τον Γαλάκο και τον Κυράστα. Έτσι λοιπόν ξεκινάει για τον Κυράστα μια μεγάλη καριέρα με το τριφύλλι στην κάρδια.
Ως παίκτης του Παναθηναϊκού ο Κυράστας πανηγύρισε το κύπελλο, το οποίο κατέκτησε την πρώτη του χρονιά στην Παιανία, όπως και τα 2 νταμπλ, του ‘84 και του ‘86.
Παρόλο που ξεκίνησε ως αριστερός μπακ, στην πορεία άλλαξε θέση και έγινε κεντρικός αμυντικός, όπου έπαιξε μεγάλη μπάλα και με την τεχνική του κατάρτιση δημιούργησε την λεγομένη "σχολή Κυράστα". Πιστεύω ότι η συνολική του παρουσία στο ελληνικό ποδόσφαιρο ως ποδοσφαιριστής αλλά και προπονητής ήταν μια μορφή διδασκαλίας για τους μεταγενέστερους.
Ο Κυράστας ήταν ποδοσφαιριστής τεχνίτης, δυνατός, με πνεύμα νικητή, ο οποίος προκαλούσε το φόβο αλλά και το σεβασμό στους αντιπάλους του. Με χαρακτήρα διαμάντι, έλεγε πάντα αυτό που πίστευε και γενικά δεν έπαιρνε χαμπάρι.

Το 1986 σε ηλικία 34 ετών, "κρέμασε" τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια έχοντας φορέσει - τιμήσει τη φανέλα με το τριφύλλι 145 φόρες σε Ελλάδα και Ευρώπη. Συνολικά με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε 2 πρωταθλήματα, 3 κύπελλα και έφτασε στα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών την περίοδο 1984-85. Δε θα ξεχάσουμε ποτέ την ατάκα που είχε πει τότε, ότι "Στο τέλος της καριέρας μου, μπορώ να πω ότι αισθάνομαι πιο πολύ Παναθηναϊκός από ότι Ολυμπιλαγός".
Ο Γιάννης Κυράστας μπορεί να σταμάτησε να παίζει ποδόσφαιρο αλλά ως ένας γνήσιος άνθρωπος του ποδοσφαίρου δε θα μπορούσε να φανταστεί την ζωή του χωρίς την μεγάλη του αγάπη. Έτσι η επόμενη κινησή του ήταν να γίνει προπονητής. Η προπονητική του καριέρα ξεκίνησε από τα τοπικά πρωταθλήματα της Αθήνας και συγκεκριμένα από τον Εθνικό Ελληνορώσων την περίοδο 1987-1988. Στη συνέχεια, εργάσθηκε στο Μεσολόγγι, την Προοδευτική, τον Πανιώνιο, τον Εθνικό, τον Παναργειακό, τον Πανηλειακό, τον Ηρακλή και τελείωσε στην μεγάλη του αγάπη, τον Παναθηναϊκό.

Την περίοδο εκείνη, το καλοκαίρι του 1999, κάποιοι μίλησαν για "λευκές πετσέτες", ακούγοντας το όνομα του Γιάννη Κυράστα για τον πάγκο του Παναθηναϊκού - είχαν τους λόγους τους βεβαία. Όπως όταν έπαιζε μπάλα στον Παναθηναϊκό έτσι και ως προπονητής της ομάδας, έδινε τα πάντα για το καλό του Παναθηναϊκού. Δημιούργησε μια ομάδα από ατσάλι, παίζοντας το καλύτερο ποδόσφαιρο και μετέδωσε το πνεύμα του νικητή που είχε μέσα του.
Η ομάδα του Κυράστα ήταν μια ομάδα μοντέλο. Είχε το καλύτερο ρόστερ, την καλύτερη άμυνα και επίθεση, έπαιζε σύγχρονο ποδόσφαιρο για τα ελληνικά δεδομένα εκείνης της εποχής αλλά παρόλα αυτά - για τους γνωστούς λόγους, που τότε κάποιοι φοβόντουσαν να αναφέρουν - δεν την αφήσανε να πάρει το πρωτάθλημα. Στον απολογισμό του για έκεινη την αγωνιστική περίοδο, ανέφερε μεταξύ άλλων:
"Το πρωτάθλημα κρίθηκε στην 33η αγωνιστική και είναι παράξενο διότι πάμε για νέο ρεκόρ συγκομιδής βαθμών, αλλά αυτό δεν μας δίνει τον τίτλο. Γνωρίσαμε την καθολική αναγνώριση φέτος αλλά μία άλλη ομάδα πήρε το πρωτάθλημα. Το φινάλε είναι πικρό, αν και το πρωτάθλημα ήταν συναρπαστικό. Ηθικά όμως, δεν είναι πικρό αν και θα μπορούσαμε να πετύχουμε κάτι περισσότερο, καθώς όλοι αναγνώρισαν πως ο Παναθηναϊκός έπαιξε το καλύτερο ποδόσφαιρο".
Η ιστορία έχει ήδη κρίνει εντός των αγωνιστικών χώρων ποιος είχε δίκαιο σχετκά με τα κλεμμένα πρωταθλήματα και τις "λευκές πετσέτες".
Επίσης, χαρακτηριστική υπήρξε και η δήλωση του Κυράστα λίγο μετά την απώλεια του πρωταθλήματος:
"Συγχαρητήρια στον Ολυμπιλαγό. Σας τα είχα πει εγώ, τι να συζητάμε τώρα";

Την επόμενη σεζόν η διοίκηση του Παναθηναϊκού θεώρησε ότι η ομάδα με τον Κυράστα στον πάγκο της είναι ικανή να χαλάσει το βρόμικο κατεστημένο του γαύρου και μη θέλοντας να στενοχωρήσει τον Πράκτορα (με την βοήθεια της προπαγάνδας του Derby φυσικά) κάνει ανταλλαγή του Κυράστα με τον Αναστασιάδη από τον Ηρακλή. Τελειώνοντας η σεζόν, χάνουμε ακόμη ένα πρωτάθλημα και ο Κυράστας επιστρέφει στο πολυαγαπημένο του τριφύλλι για τη σεζόν 2001-02. Το Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου εγκαταλείπει οριστικά τους πάγκους. Ο ίδιος ανέφερε χαρακτηριστικά: “Τέρμα για μένα το ποδόσφαιρο. Ήρθε ο καιρός να ασχοληθώ με την οικογένεια μου και το ψάρεμα”. Δεν πρέπει βεβαία να ξεχνάμε και τα ειρωνικά πρωτοσέλιδα του Τουλούμπα με τα οποία προσέβαλε την προσφορά και αγάπη του Κυράστα στην ομάδα μας.

Πρωταπριλιά του 2004 και σαν ψέμα ακούστηκε η είδηση ότι ο Γιάννης Κυράστας είχε φύγει από τη ζωή. Κι όμως η είδηση ήταν πέρα για πέρα αληθινή. Ο Γιάννης Κυράστας έφυγε μόλις σε ηλικία 52 ετών, αφήνοντας πίσω τις γυναίκες της ζωής του, τη γυναίκα του Ρούλα και τις κόρες του Εβελίνα και Βέρα. Λίγους μήνες μετά τον άδικο θάνατό του, η πανάθα μας, με την οποία ο Κυράστας μεγαλούργησε τόσο σαν παίκτης όσο και σαν προπονητής, πήρε το Double, το οποίο άπαντες αφιερώσανε στη μνήμη του. Το σύνθημα "Αυτή η κούπα θα φτάσει στα άστρα, για τον Γιάννη τον Κυράστα", ήταν το μικρότερο ευχαριστώ που θα μπορούσε να ακουστεί για έναν τόσο σπουδαίο Παναθηναϊκό, ποδοσφαιριστή και προπονητή.
Το σύνθημα "Αυτή η κούπα θα φτάσει στ' άστρα για τον Γιάννη Κυράστα", δονεί τη Λεωφόρο και αποτελεί τον ελάχιστο φόρο τιμής για έναν άνθρωπο με παναθηναϊκή καρδιά, ο οποίος πρόσφερε τα πάντα στην ομάδα του.

Δε θα ξεχάσω το πρωτοσέλιδο του "Φίλαθλου" με την ανακοίνωση της πρόσληψής του στο τιμόνι του Παναθηναϊκού: "Λευκή πετσέτα!".
Η κολοφυλλαδα διαψεύστηκε πανηγυρικά παρόλο που δεν το παραδέχτηκε ποτέ. Ο Κυραστας αγαπούσε πραγματικά τον Παναθηναϊκό, ήταν ένας από εμάς, δεν ήταν μέλος του βρόμικου συστήματος και γι αυτό προκαλούσε φόβο σε κάποιους. Είχε το θάρρος να λέει πάντα αυτό που πίστευε όπως και με σιγουριά έλεγε πως αισθάνεται περισσότερο Παναθηναϊκός παρά Ολυμπιλαγός. Το όνομά του συνδέθηκε με τη μεγάλη ευρωπαϊκή πορεία του Παναθηναϊκού και το ωραιότερο ποδόσφαιρο που έπαιξε η ομάδα μας τα τελευταία χρόνια.

Θυμάμαι πολύ έντονα το καθαρό, ειλικρινές του βλέμμα. Το χαμόγελό του. Τους πανηγυρισμούς με τους παίκτες, σε κάθε γκολ της ευρωπαϊκής πορείας του 2001-2002. Την ήρεμη δύναμη που εξέπεμπε. Αλλά και τις διαμαρτυρίες του για την "παράγκα". Αυτή που του στέρησε έναν τίτλο στην πιο δημιουργική εποχή της προπονητικής του καριέρας, τότε που είχε δημιουργήσει μια ομάδα - μοντέλο.
Θυμάμαι τέλος το σύνθημα που δονούσε τη Λεωφόρο ένα μήνα μετά το χαμό του το Μάιο του 2004, στη γιορτή για την κατάκτηση του Double. Ένα σύνθημα που έκανε χιλιάδες "πράσινα" μάτια να βουρκώσουν: "Αυτή η κούπα θα πάει στ’ άστρα για τον Γιάννη τον Κυράστα".

ΚΥΡΑΣΤΑ ΣΕ ΑΓΑΠΑΜΕ, ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΣΕ ΞΕΧΝΑΜΕ

ΠΑΟ...για τίτλο

Το 5 στα 5 φίλοι μου είναι γεγονός κερδίζοντας και την ΑΕΚ με 0-1 χάρη στο γκολ του Σαλπιγγίδη αλλά Βαζεχα. Το παιχνίδι σίγουρα δεν διεκδίκησε δάφνες ποιότητας αλλά στο σημείο που βρισκόμαστε πιστεύω ότι μετράνε περισσότερο οι βαθμοί παρά το θέαμα. Έχοντας κάνει το καλύτερο ξεκίνημα της τελευταίας δεκαετίας, είμαστε πρώτοι με 5 νίκες και στo +2 διάφορα από του ανύπαρκτους (η χαρά τους κράτησε μόνο λίγες ώρες). Μόνο αισιόδοξοι λοιπόν μπορούμε να είμαστε για τη συνέχεια. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι φέτος πάμε μόνο για να πάρουμε το πρωτάθλημα και γι’αυτό παλεύουν όλοι στην ομάδα. Πιστεύω ότι αξίζουν συγχαρητήρια στον Τεν Κάτε και στους παίκτες για αυτό το νικηφόρο ξεκίνημα.



Ο Τεν Κάτε δείχνει ότι έστησε άριστα την ομάδα, είχε διαβάσει τον αντίπαλο και με βάσει τις απουσίες που είχαμε, έκανε τις σωστές επιλογές. Θα πρέπει όλοι μας να καταλάβουμε επιτέλους ότι ένας προπονητής είναι περισσότερο υπεύθυνος για το πώς θα στήσει την ομάδα μέσα στο γήπεδο και λιγότερο υπεύθυνος για το αν οι παίχτες μπορούν να ανταπεξέλθουν στις συνθήκες ενός αγώνα. Από τη στιγμή που όλοι οι παίκτες θέλουν να παίζουν βασικοί στον Παναθηναϊκό, θα πρέπει όταν τους επιλεγεί ο προπονητής να τον δικαιώνουν. Και αυτό το λέω για αυτούς οι οποίοι από πέρυσι έχουν στήσει τον Τεν Κατε στον τοίχο και περιμένουν πότε δε θα πάει καλά κάτι για να τον πυροβολήσουν. Πιστεύω ότι ο Τεν Κατε βούλωσε αρκετά στόματα με το νικηφόρο σερί της ομάδας και αποδεικνύει ότι μετά τον Κυράστα είναι ο καλύτερος προπονητής της δεκαετίας.

Σχετικά με το χθεσινό παιχνίδι, πιστεύω ότι σε ατομικό επίπεδο ο Μπιάρσμιρ και ο Σαριέγκι ήταν οι κορυφαίοι του αγώνα, ακλουθώντας ο Τζόρβας με τον Ζιλμπέρτο. Συγκεκριμένα:

Αλέξανδρος Τζόρβας (30): Ο Άλεξ για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι ήταν παρά πολύ κάλος, σταθερός, μιλαγε στους αμυντικούς του και με τις επεμβάσεις του κράτησε το μηδέν. Εντυπωσιακές ήταν οι αποκρούσεις του τα τελευταία λεπτά και πολύ καλά τα αντανακλαστικά του στη φάση με τον Κατσουρανη.
Βαθμος 9

Γιόσου Σαριέγκι (3): Πολύ καλός ο Βάσκος, έπαιξε με δύναμη, είχε σωστές τοποθετήσεις βγαίνοντας νικητής σε όλες τις μονομαχίες και δείχνει ότι με τον καιρό δένει περισσότερο με τον Σουηδό.
Βαθμός 9

Ματίας Μπιάρσμιρ (18): Ο Σουηδός από τη μια δικαιώνει αυτούς που τον επέλεξαν ως μια επένδυση για το μέλλον και από την άλλη αναδεικνύεται με την απόδοση του ως μια ηγετική φυσιογνωμία ακόμη για την τωρινή περίοδο. Ο Σουηδός ήταν εξαιρετικός στο παιχνίδι του, παρών όπου χρειαζόταν και καθάριζε τις φάσεις βγάζοντας με σιγουριά τη μπάλα από την άμυνα .
Βαθμός 9

Σεντρίκ Καντέ (8): Όλοι γνωρίζαμε από την αρχή ότι θα είναι ο αδύναμος κρίκος της ομάδας μας, αφού δεν είναι αριστερός μπακ και ίσως ούτε στοπερ. Ο Γάλλος αν και δεν έκανε σοβαρά λάθη, δεν είχε καλή παρουσία και έτσι δεν κατάφερε να δικαιολογήσει την συμμετοχή του. Άφησε αρκετά κενά και δεν ήταν προσεκτικός και δυναμικός στα μαρκαρίσματα του - έδινε την εντύπωση ότι κάποια στιγμή θα κάνει το λάθος. Θεωρώ ότι δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος της φανέλας του Παναθηναϊκού. Ελπίζω να με διαψεύσει.
Βαθμός: 5

Λουκάς Βύντρα (24): Βρέθηκε στο δεξί άκρο της άμυνας κάνοντας ένα καλό παιχνίδι. Δεν αντιμετώπισε προβλήματα από την πλευρά του, ενώ προσπάθησε να βοηθήσει και δημιουργικά χωρίς όμως να έχει καλές μεταβιβάσεις.
Βαθμός: 8

Μάτε Σιμάο (23): Επιστροφή στο βασικό σχήμα για τον Σιμάο, ο οποίος βοήθησε και αυτός στον «εγκλωβισμό» των αντίπαλων. Δυναμικός όπως πάντα, κέρδισε πολλές μονομαχίες στο κέντρο κάνοντας την βρόμικη δουλειά και δίνοντας ελευθερία κινήσεων σε Κατσουρανη και Ζιλμπερτο.. Ωστόσο, δεν απέφυγε τα λάθη και τα ανόητα φάουλ.
Βαθμός: 8


Ζιλμπέρτο Σίλβα (15): Θετική η παρουσία του Βραζιλιάνου, ο οποίος βοήθησε αρκετά στα ανασταλτικά του καθήκοντα. Ήταν πολύ καλός στο πρώτο μέρος όπως και στην επανάληψη χωρίς να χάσει το ρυθμό του. Βοήθησε και στο δημιουργικό κομμάτι με καλές μεταβιβάσεις και απέφυγε τα λάθη. Ακόμη ένα καλό παιχνίδι από τον Βραζιλιάνο, ο οποίος φαίνεται ότι παίζει καλύτερα όταν είναι ξεκούραστος
Βαθμός: 8



Κώστας Κατσουράνης (29): Εξαιρετική εμφάνιση του διεθνή μέσου σε ολη τη διάρκεια του παιχνιδιού τόσο ανασταλτικα όσο και επιθετικά. Ήταν ο παίκτης που έβγαζε τον Παναθηναϊκό μπροστά με τις κάθετες μπαλιές του, ενώ πιστώνεται και την ασίστ στον Σαλπιγγίδη. Επίσης, δεν έδειξε να επηρεάζεται από την ατμόσφαιρα και στάθηκε τυχερός –άτυχος στη φάση του παρ' ολίγον αυτογκόλ.
Βαθμός: 9

Γιώργος Καραγκούνης (26): Ο αρχηγός αν και ανέτοιμος λόγω του τραυματισμού του αγωνίστηκε στο δεξί άκρο, πήρε πρωτοβουλίες και έβγαζε τον Παναθηναϊκό μπροστά - ωστόσο δε βοήθησε όσο θα ήθελε. Τα χειρότερα ήρθαν στο 62', όταν αισθάνθηκε ενοχλήσεις και ζήτησε αλλαγή. Ελπίζουμε να επανέλθει γρήγορα.

Βαθμός: 6

Σεμπάστιαν Λέτο (11): Ο αργεντινός δεν είχε σταθερό ρυθμό στην απόδοσή του και μόνο με ξεσπάσματα βοηθούσε τον Παναθηναϊκό. Βέβαια, είχε και αυτός συμμετοχή στο γκολ της ομάδας μας αλλά παρόλα αυτά, δε μπόρεσε να βοηθήσει όσο θα ήθελε. Νομίζω πως δεν τον βοήθησε αρκετά η φιλοσοφία του παιχνιδιού αφού δεν πηρέ πολλές προσπάθειες και δεν είχε καλά χτυπήματα στα στημένα.
Βαθμός: 6

Δημήτρης Σαλπιγγίδης (14): Ήταν ο παίκτης που "ξεκλείδωσε" τη νίκη για την ομάδα μας. Μόνιμη πηγή κινδύνου για την αντίπαλη άμυνα, έτρεχε παντού, προσπάθησε πολύ και πέτυχε ένα όμορφο γκολ, που σε πολλούς θύμισε κίνηση Βαζέχα. Αντικαταστάθηκε στο 79' από τον Νίνη.
Βαθμός: 9


Τζιμπρίλ Σισέ (9): Μπήκε στο 62' στη θέση του Καραγκούνη χωρίς όμως να καταφέρει να σκοράρει. Για ακόμα ένα ματς είχε πάθος, αλλά δεν είχε καθαρό μυαλό στην τελική προσπάθεια, κάτι που του στοίχισε το γκολ. Μάλλον για να αρχίσει να σκοράρει θα πρέπει να σταματήσει να αγχώνεται.
Βαθμός: 6

Σωτήρης Νίνης (7): Μπήκε στο 79' στη θέση του Σαλπιγγίδη και στόχος του ήταν να κρατήσει τη μπάλα, όπως και το κατάφερε σε μεγάλο βαθμό χωρίς όμως να αποφύγει τις περιττές ενέργειες.
Βαθμός: 6

Γκάμπριελ (19): Πήρε τη θέση του τραυματία Καντέ στο 84' .
Βαθμός: -

Για τη διαιτησία έχω να πω κάτι ιδιαίτερο, απλά να επισημάνω, ότι ο Κουκουλάκης μετά το γκολ έκανε ότι μπορούσε για να φέρει την ΑΕΚ στην περιοχή μας - ευτυχώς δεν τα κατάφερε - τον νικήσαμε και αυτόν. Η φάση με τον Νίνη δείχνει πόσο πολύ τον χάλασε - δεν πειράζει - θα τους περάσει...

Η ΤΡΙΦΥΛΛΑΡΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑ,ΝΑ ΜΕ ΠΟΡΩΝΕΙ,ΝΑ ΜΕ ΑΠΟΓΕΙΩΝΕΙ…

ΣΕΜΠΑΣΤΙΑΝ ΛΕΤΟ

Η ψηφοφορία για το ποια από τις φετινές μεταγραφές θα ωφελήσει περισσότερο τον Παναθηναϊκό τέλειωσε με νικητή τον Σεμπάστιαν Λέτο, με 61 ψηφους. Δεύτερος στις προτιμήσεις σας ήρθε ο Κατσουράνης με 46 ψήφους, τρίτος ο Μπίαρσμιρ με 10 ψήφους και ακολουθούν ο Σισέ με τον Καντέ από 5 ψηφους, ο Σεϊταρίδης με τον Μαχλελή από 2 ψηφους και με καμία ψήφο ο Μαρίνος. Για το νικητή ακολουθεί το παρακάτω μίνι αφιέρωμα.

Όταν μια ομάδα θέλει να κάνει πρωταθλητισμό χρειάζεται παίκτες με ισχυρή προσωπικότητα και για αυτό το λόγο ο Παναθηναϊκός απέκτησε τον Σεμπάστιαν Λέτο, ο οποίος αν και νωρίς ακόμα δείχνει να αποτελεί την πιο επιτυχημένη μεταγραφή της ομάδας μας για τη φετινή σεζόν.
O Σεμπάστιαν Λέτο ξεκίνησε την καριέρα του στη Lanus, όπου με τις καλές του εμφανίσεις έγινε το νέο απόκτημα της Liverpool. Δεν κατάφερε όμως να αγωνιστεί στην Αγγλία λόγω της έλλειψης άδειας εργασίας. Έχοντας ως δεδομένο ότι δεν μπορούσε να παίξει στην Αγγλία, αναγκάζεται να πάει ως δανεικός στον ολυμπιλαγό και το καλοκαίρι του 2009 υπογράφει 5ετες συμβόλαιο με τον Παναθηναϊκό μας, αφού έχει απορρίψει τους γαυρους. Η μεταγραφή του Λέτο στην ομάδα μας πιστώνεται στους χειρισμούς του Αντωνίου και θέτει ερωτήματα του τύπου αν θα μπορέσει ο Τεν Κάτε να διαχειριστεί σωστά τον ατίθασο χαρακτήρα του. Η απόκτηση του δημιουργεί ενθουσιασμό και ικανοποίηση στους πράσινους οπαδούς αλλά γκρίνια και σύγχυση στους ολυμπιλαγούς.

Ο αργεντινός δείχνει ενθουσιασμένος από τον τρόπο λειτουργίας της ομάδας, την υποδοχή του από τους νέους συμπαίκτες του και η προσαρμογή του στην ομάδα δείχνει να είναι θέμα ημερών. Η προετοιμασία αρχίζει και ο Λέτο με τις περίτεχνες ενέργειες και τον απλό χαρακτήρα του κερδίζει τα πρώτα χειροκροτήματα των συμπαικτών του και κάνει τον Τεν Κάτε να τρίβει τα χεριά του από ικανοποίηση. Ο Τεν Κάτε με την εμπειρία του κερδίζει το στοίχημα αφού διαχειρίζεται τον αργεντινό με τον καλύτερο τρόπο, δίνοντας του ελευθερία κινήσεων στο γήπεδο, εμπιστοσύνη στις κινήσεις του και προσαρμόζει το παιχνίδι του στον τρόπο ανάπτυξης της ομάδας.

Από τις πρώτες μέρες του στον Παναθηναϊκό, δείχνει ποσό πολύ γουστάρει την ομάδα και πόση δίψα έχει για διακρίσεις με την φανέλα του Παναθηναϊκού, δικαιώνοντας έτσι τη διοίκηση για την επιλογή του. Με την προσθήκη του Λέτο στο αριστερό άκρο της επίθεσης όλοι καταλαβαίνουμε ποσό πολύ έλειπε ένας τέτοιος παίκτης τόσα χρόνια από τον Παναθηναϊκό. Από την εποχή του Ροτσα μέχρι σήμερα πιστεύω ότι πολλοί παίκτες μας προσπάθησαν να καλύψουν τη θέση αυτή αλλά κανένας δεν τα κατάφερε, με τελευταίο παράδειγμα τον Ίβανσιτζ προς δικαίωση του Τεν Κάτε.

Ο Λέτο είναι ποδοσφαιριστής φαινόμενο για τα ελληνικά γήπεδα, παίκτης τον οποίο χαίρεσαι να βλέπεις να παίζει μπάλα. Με τις περίτεχνες ενέργειες του προσφέρει θέαμα και ουσία στην ομάδα μας και πονοκέφαλο στους αντίπαλους μας. Κάθε ενέργεια του αργεντινού ξεσηκώνει την εξέδρα, αφου διαθέτει ποικιλία κινήσεων, άψογο κοντρόλ της μπάλας, τέλεια ντρίμπλα, σέντρα ακριβείας και έφεση στο σκοράρισμα. Είναι παίκτης με στυλ, μπαλαδόφατσα και στο χέρι του είναι να γίνει ηγέτης για την ομάδα μας.

Ο Σεμπάστιαν στο ντεμπούτο του σε επίσημο αγώνα με την πράσινη φανέλα έδειξε ποσό μεγάλος παίκτης είναι εκμεταλλευόμενος άριστα την ελευθερία που του έδωσε ο προπονητής του όταν πάτησε περιοχή και σκόραρε το πρώτο του γκολ με το τριφύλλι στην κάρδια. Μέσα από έξαλλους πανηγυρισμούς, ο Λέτο γίνεται αμέσως σύνθημα στα χείλη των οπαδών "σας γαμαει ο Λέτο" και κάνουν τον αργεντινό να το απολαμβάνει.

Οι επιδόσεις του Λέτο με την πράσινη φανέλα έχουν παίξει μεγάλο ρολό για το 4χ4 στο πρωτάθλημα, όπου μαζί με τον Κατσουρανη έχουν δώσει ποιότητα και βαθμούς στην ομάδα μας και και την έχουν φέρει την στην κορυφή. Στους τέσσερις πρώτους αγώνες του πρωταθλήματος έχει βάλει 3 γκολ και είναι πρώτος σκόρερ, αλλά και η συνολική του προσφορά μέσα στο παιχνίδι είναι εντυπωσιακή και θέτει τις βάσεις για ανάλογη συνεχεία. Οι επιδόσεις του στην Ευρώπη είναι εξίσου καλές όπου έχοντας βάλει ένα πανέμορφο γκολ αλλά και με πολλές ωραίες προσπάθειες δικαία έχει κερδίσει την αγάπη του κόσμου.

Σύμφωνα με τον Ρότσα, ο Λέτο είναι τηλεοπτικός τύπος. Ο Τεν Κάτε βλέπει στο πρόσωπό του τον ηγέτη της αριστερής πλευράς και όλοι στον Παναθηναϊκό στάζουν μελί για τις περίτεχνες ενέργειές του καθώς ο κόσμος δεν στάματα να τραγουδά το όνομα του. Ο ίδιος κραταει χαμηλούς τόνους και κάθε μέρα προσπαθεί να γίνει ακόμη καλύτερος γιατί δείχνει να ξέρει πως μπορεί να δώσει ακόμα περισσότερα . Σίγουρα ακόμη δεν έχει βγάλει στο γήπεδο το 100% των δυνατοτήτων του - χρειάζεται χρόνο και προσπάθεια να γίνει καλύτερος παρόλο που τα πρώτα δείγματα είναι εντυπωσιακά.

Μέσα από την αναφορά όλων των θετικών στοιχείων θα ήταν άδικο να μην αναφέρω και τα αρνητικά στοιχειά του αργεντινού από τα όποια κάποια από αυτά ελπίζουμε να μην βγουν ποτέ στην επιφάνεια. Ο Λέτο ως γνήσιος αργεντινός περά από το πλούσιο ταλέντο του δεν παύει να είναι αρκετά νευρικός και ατίθασος ως χαρακτήρας και σίγουρα χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη μεταχείριση. Πολλές φορές ξεχνιέται μέσα στο γήπεδο κάνοντας κατάχρηση της ντρίμπλας με αποτέλεσμα να χάνει την ουσία, χρειάζεται να έχει μεγαλύτερη διάρκεια στο παιχνίδι και να βελτιώσει την σέντρα του. Πιστεύω το τεχνικό επιτελείο τα γνωρίζει όλα αυτά και έχει τους τρόπους να τον βελτιώσει από την στιγμή που και ο αργεντινός δείχνει αρκετά προσηλωμένος και εργατικός στις ανάγκες της ομάδας. Ένα αρνητικό-θετικό στοιχειό επίσης είναι ότι την προηγούμενη σεζόν έπαιζε για τους γαυρους , στοιχειό το όποιο ήδη τους έχει πονέσει φορώντας την πράσινη φανέλα αλλά θα τους πονέσει ακόμα περισσότερο όταν κάνει πράξη το ‘’σας γαμαει ο Λέτο’’, απ’ αυτόν εξαρτάται…

Φτάνοντας στο τέλος του αφιερώματος, θα ήθελα να επισημάνω τι θέωρώ πιο σημαντικό σχετικά με το Λέτο και ότι έχει δείξει μέχρι σήμερα. Μου αρέσει που από την πρώτη μέρα που φόρεσε την πράσινη φανέλα δεν έχει σταματήσει να αναφέρεται στο πόσο γουστάρει που παίζει στον Παναθηναϊκό. Μου αρέσει που είναι μαχητής, έχει πάθος, γουστάρει την ομάδα και δείχνει να έχει τη διψά του πρωταθλητή. Αλλά περισσότερο απ' όλα, γουστάρω το γεγονός ότι έχει δέσει με την εξέδρα και με αυτό τον τρόπο κάνει το σύνθημα "σας γαμαει ο Λέτο" να ακούγεται πιο δυνατά.

Τουλούμπα Game Over

Δε μας φτάνει ο πόλεμος που γίνεται στην ομάδα μας από παντού, έχουμε και τον Κωστάκη να το παίζει Παναθηναϊκός και να κάνει αντιπολίτευση για να επιζήσει.

Θα μας απαντήσει ποτέ ο Τζίγκερ για ποιο λόγο συντηρεί οικονομικά μια φυλλάδα η οποία κάνει πόλεμο και προσβάλλει τα συμφέροντα του Παναθηναϊκού καθημερινά;

Τελικά, δε μας είπε ο Τουλούμπας αν ξέρει σε ποια παπαγαλάκια αναφερόταν ο Πατέρας και για ποιο λόγο τα πρωτοσέλιδα της γαύρο-Derby κρατάνε χαμηλούς τόνους τις τελευταίες μέρες; Άραγε για ποιον χτυπάει η καμπάνα;

Το καλό με τον Τουλούμπα είναι ότι πολλές φόρες μέσα στην προσπάθειά του να εξυπηρετήσει το αφεντικό του αναγκάζεται να κάνει κωλοτούμπες, με αποτέλεσμα να παίρνουμε και τις απαντήσεις που θέλουμε.

Αν θέλετε να δείτε ποιος είναι ο Τουλούμπας και τα αφεντικά του πατήστε εδώ.

Τα έργα και οι ήμερες του Τουλούμπα – Κολοτούμπα για να μην ξεχνιόμαστε:

Μας πολεμάνε και γι’ αυτό δεν πρέπει να τσιμπάμε μάγκες.

Να στηρίζουμε την Πανάθα μας γιατί την αγαπάμε και την πονάμε!
Στις χάρες και στις λύπες πάντα μαζί…

Η παράγκα είναι εδώ!

Πρέπει να το πάρουμε απόφαση αδέλφια, ότι στο ελληνικό ποδόσφαιρο του Κόκκαλη-Γκαγκάτση τίποτα δε γίνεται τυχαία. Στην Ελλάδα όλα είναι σχεδιασμένα με τέτοια χειρουργική ακρίβεια που η επιστήμη σηκώνει τα χεριά ψηλά. Σίγουρα δεν αναφέρω κάτι καινούριο, ούτε ανακάλυψα ξαφνικά την Αμερική - η σαπίλα τους κρατάει χρόνια στην Ελλάδα και συνεχίζεται ακάθεκτη. Όλοι μας ξέρουμε ότι η παράγκα ζει και αυτή τους οδηγεί παρόλο που κάθε χρόνο έχουμε την ψευδαίσθηση και την ελπίδα ότι κάτι έχει αλλάξει αλλά στο τέλος ο τσοπάνης με τα πρόβατα πανηγυρίζουν άλλο ένα βρόμικο πρωτάθλημα.

Η αλήθεια είναι ότι η φετινή κατάσταση δίνει την ευκαιρία της δημιουργίας ενός καταπληκτικού σεναρίου για κινηματογραφική ταινία, που θα ζήλευε και ο David Lynch, με συντελεστές τους γνωστούς (σάπιους) άγνωστους.

Η ταινία έχει ως θέμα μια ποδοσφαιρική ομάδα που λέγετε ολυμπιλαγός και στόχος του είναι να βρει με ποιον τρόπο θα πάρει άλλο ένα βρόμικο πρωτάθλημα.

Ο πρόεδρος - Πράκτορας - έχοντας εμπειρία από τα προηγούμενα βρόμικα πρωταθλήματα, ξέρει ότι οι αντίπαλοι του θέλουν να υπάρχει ισονομία στο πρωτάθλημα και γι' αυτό αποφασίζει να θολώσει τα νερά. Αρχικά, παραιτείται από την ΕΠΟ ο κολλητός του φίλος και συνεργάτης Γκαγκατσης, και ενώ όλοι νομίζουν ότι θα αναλάβει πόστο διπλά του αυτή τη φορά επίσημα, τον στέλνει στον ΠΑΟΚ. Παράλληλα, δημιουργεί την εντύπωση ότι χάνει τη δύναμη του παρασκηνίου και βγαίνει στην επαιτεία αναζητώντας ένα κομμάτι ψωμί για τη φουκαριάρα την ομάδα του. Tα πρόβατα - οπαδοί ανησυχούν και κάνουν Μπε ζητώντας του μεταγραφές αλλά και να μη χάσει την αβάντα των διαιτητών. Και ενώ όλοι τον βρίζουν και τον κατηγορούν ότι δεν κάνει τίποτα για την παράγκα του, αυτός συνεχίζει να το παίζει Άγιος και φτωχός.

Έπειτα, γίνεται η κλήρωση του πρωταθλήματος και το μπαλάκι δείχνει ντέρμπυ με ΑΕΚ. Ξαφνικά και εντελώς τυχαία, Γκαγκατσης και Πράκτορας μαζί και πάλι, ζητάνε αναβολή των δικών τους παιχνιδιών. Ο Πιλαβίος αρνείται και η φύση εκδικείται, πιάνει φωτιά και τελικά τα παιχνίδια τους αναβάλλονται επ’ αόριστον. Το πρωτάθλημα αρχίζει, η εξέδρα πλημμυρίζει, γίνεται χαμός με το διπλό του Παναθηναϊκού στον Εργοτελη. Καβάλα στην κορυφή ο Παναθηναϊκός, κερδίζει την Ξάνθη και ο ολυμπιλαγός κερδίζει στη Λάρισα, όπου διαμαρτύρεται χωρίς λόγο και αίτια για τη διαιτησία έχοντας όμως τον σκοπό του.... Ο Πράκτορας βλέπει τα χάλια της ομάδας του, ακούει και τα Μπε των προβάτων και αποφασίζει να τα χώσει στους υπαλλήλους του - δημοσιογραφίσκους, ώστε να πάρουν μπρος και να αρχίσει η κόκκινη προπαγάνδα ενάντια στον Παναθηναϊκό. Και ενώ όλα τα ΜΜΕ ωρύονται εναντίον του Παναθηναϊκού, με μοναδικό σκοπό να προστατέψουν το έκτρωμα του Πράκτορα, ο ολιμπλάγος ζει τον εφιάλτη "Εργοτέλης Καβαλάς" και σε ρολό Μάρθα Βούρτση διαμαρτύρεται για το γκολ-οφσάιντ!

Ο Παναθηναϊκός συνεχίζει στην κορυφή, ο πόλεμος καλά καρατεί εναντίον του και ο Πράκτορας μαζεύει τα πρόβατα, αφού πρώτα τα μαλώνει και τους βάζει τιμωρία λεγοντάς τους πως ήρθε η ώρα να κάνει μεταγραφές ουσίας και όχι εντυπωσιασμού. Η πρώτη μεταγραφή λέγεται ενεργοποίηση Γκαγκάτση για να ξεπεραστεί το εμπόδιο Τούμπα και παράλληλα θέτει ξανά όλους τους μηχανισμούς της Παράγκας για άμεσα αποτελέσματα.

Έτσι λοιπόν, η ζωή τραβά την ανηφόρα με τα κοράκια-υπαλλήλους να πιάνουν αμέσως δουλειά .Διπλό μέσα στην Τούμπα, με διαιτησία 10-90 και παραίτηση Γκαγκάτση, ο οποίος αφού ολοκλήρωσε το έργο μπορεί έπάξια τώρα να βρει τη θέση του στην ομάδα της καρδιάς του (και της τσέπης του), αφού έμεινε ορφανή από σύμπτωση η θέση του Σάββα .

Παράλληλα, με την βοήθεια των δημοσιογραφίσκων όλοι μαζί δημιουργούν τις εντυπώσεις κατά της διαιτησίας στο παιχνίδι με τον Άρη. Σε ένα παιχνίδι διαφήμιση για το ποδόσφαιρο, με διαιτησία 50-50, αρχίζουν την προπαγάνδα για ένα πέναλτι που δε δόθηκε στο’90 (όντως ήταν πέναλτι), ενώ για το ίδιο πέναλτι που έγινε στην Τούμπα, όλοι κάνανε τον Αλέκο - τα συμπεράσματα δικά σας...

Όπως σε όλες τις καλές ταινίες, το καλό μένει για το τέλος - έτσι και σε αυτή την ταινία υπάρχει ένα συγκλονιστικό finale. Ο πρωταγωνιστής ολιμπιλαγος έδωσε μαθήματα ηθικής, ποδόσφαιρου και διαιτησίας στο παιχνίδι με την ΑΕΚ. Μάθαμε ότι για να παίξεις καλό ποδόσφαιρο πρέπει να βάζεις και καινούρια στοιχειά στο παιχνίδι, όπως το Volley (καρφί Μελμπεργκ), το Μποξ (αγκωνιά Τοροσίδη) και για μεγαλύτερο θέαμα μπορείς να παίζεις και με 14 προς 11 όταν χρειάζεται!

Λοιπόν η ταινία μας έφτασε στο τέλος της. Παρόλο που το περιεχόμενο της μου προκαλεί αηδία, θέλω να πιστεύω ότι αυτά γίνονται μόνο στις ταινίες και ότι απλά είναι ένα καλό σενάριο επιστημονικής φαντασίας, όπως συνέβαινε την εποχή της παράγκας…

Άραγε όλοι αυτοί που ρώτησαν τον Πατερά για τη διαιτησία, τι έχουν να μας πουν σήμερα;

Άραγε όλοι αυτοί θα ρωτήσουν και τον Κόκκαλη να τους πει τι γίνεται;

Μήπως όλοι αυτοί δεν ανησυχούν πλέον γιατί τώρα πια κατάλαβαν ότι δεν τρέχει τίποτα με την διαιτησία και είναι όπως ήταν πάντα;

Άραγε ποια θα είναι η γραμμή σας από εδώ και περά, τσιράκια του Κόκκαλη; Μα φυσικά, αυτή που ήταν πάντα!

Τελικά δεν ξέρω τι μου προκαλεί περισσότερη αηδία, αυτά που λέτε και κάνετε ή αυτό που είστε;

Παπαγαλάκια Stop

Το Δ.Σ. του πολυμετοχικού Παναθηναϊκού μας για τον προϋπολογισμό τελείωσε ομαλά και με ομοφωνία απόψεων σε όλα τα θέματα που τέθηκαν στο τραπέζι.
Η είδηση της ημέρας είναι ότι τα παπαγαλάκια δεν ήξεραν τι γίνεται με τη διαιτησία τόσα χρόνια και περιμένανε από τον Πατερά να τους πει ποιον φάκελο να ανοίξουν για να μάθουν. Τώρα που πήραν το μήνυμα, ξέρουν και ποια πόρτα να χτυπήσουν γιατί με τον Πατερά πρόεδρο είναι δύσκολα τα πράγματα…
Αλλά η μεγαλύτερη είδηση είναι ότι οι ανύπαρκτοι μιλούν και ασχολούνται με τη διαιτησία, που τόσα χρόνια δεν είχαν ακούσει τίποτα για το φόνο. Δεν το αντέχουν το 50-50 φίλοι μου, γιατί όταν έχεις μάθει τόσα χρόνια στο 90-10 είναι δύσκολο να ξεμάθεις.




Το είχαν καταλάβει από το καλοκαίρι και γι' αυτό φωνάζανε στον Πράκτορα να ξυπνήσει γιατί θα χάσουν το παρασκήνιο - που είναι ο Γκαγκάτσης - οέο. Τους έχει πιάσει πανικός με το 4 στα 4 της ομαδάρας μας και δεν αντέχουν να βλέπουν τα χάλια τους. Πως αλλάζουν οι εποχές φίλοι μου… Το "κερατάς και δαρμένος" σε όλο του το μεγαλείο.
Αυτά τα ολίγα όσον αφορά στο σχόλιο της ημέρας. Η αλήθεια είναι πως το θέμα της "διαιτησίας" σηκώνει πολύ κουβέντα και σκοπεύω να αναφερθώ εκτενεστέρα στο μέλλον…

Πρωταθλητή Σε Θέλουμε Παναθηναϊκέ!

Πρωταθλητή Σε Θέλουμε Παναθηναϊκέ! Η 4η αγωνιστική του πρωταθλήματος ολοκληρώθηκε και ο Παναθηναϊκός μας βρίσκεται στην κορυφή, εκεί που του αρμόζει, με -5 βαθμούς διαφορά από τους ανύπαρκτους. Φεύγοντας από το γήπεδο εχθές ικανοποιημένος και περήφανος για την νίκη μας, το μυαλό μου έκανε μια στροφή στο παρελθόν και αναρωτήθηκα αν ένιωθα έτσι τα προηγούμενα χρόνια. Θα προσπαθήσω να παρουσιάσω τις σκέψεις μου παραθέτοντας τα εξής γεγονότα:

ΠΕΡΙΟΔΟΣ 2003-2004:

ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ ΝΤΑΜΠΛΟΥΧΟΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Πιστεύω ότι η ομάδα του double ήταν μια ομάδα με τσαμπουκά. Παρόλο που κανείς μας δεν πίστευε τότε ότι με προπονητή τον ΣΟΥΜ θα παίρναμε το double η πανάθα μας με κόντρα διαιτησία, με πίστη, δύναμη και ψυχή, πήρε το πρωτάθλημα με τον Μανώλη και το κύπελλο κερδίζοντας τους ανύπαρκτους με 3-1 στον τελικό.

ΠΕΡΙΟΔΟΣ 2004-2005:

Εδώ, αρχίζει η μετά double εποχή. Όπως με την ομάδα της Ριζούπολης, που η διοίκηση ήταν απούσα και βάφτισε την ομάδα “looser”, παίχτες που αγάπησαν τον παναθηναϊκό και μάτωσαν τη φανέλα (π.χ. Βαζέχα, Χένρικσεν, Λυμπερόπουλος , Μικάελσεν κ.α.), ο Τζίγκερ αισθάνεται ένοχες που πήραμε το double, ζητώντας συγγνώμη από τον Κόκκαλη και διαβεβαιώνοντάς τον ότι δε θα ξαναγίνει. Θέλοντας έτσι να διατηρήσει την ομάδα στην κορυφή ... διαλύει ότι θα μπορούσε να χτιστεί, διώχνοντας τον Σούμ γιατί έχασε από την P.S.V. φιναλίστ του C.L. με 1-0 και φέρνει στην ομάδα τον μέγα Σκάζνι και βαφτίζει παιχταράδες τις μεταγραφές του καλοκαιριού με την βοήθεια πάντα της εφημερίδας "Derby".

Αποτελέσματα:

1η αγωνιστική: Παναθηναϊκός - Ιωνικός: 3-0
2η αγωνιστική: Παναθηναϊκός - Ξάνθη : 3-1
3η αγωνιστική: Απ. Καλαμαριάς - Παναθηναϊκός :0-1
4η αγωνιστική: Παναθηναϊκός - Αιγάλεω :0-0
Νίκες: 3 στα 4

ΠΕΡΙΟΔΟΣ 2005- 2006:

…Και η παναθηναϊκή ζωή μας συνεχίζεται έχοντας χαρίσει ένα ακόμη πρωτάθλημα στον ανύπαρκτο αλλά και αλλάζοντας πάλι τη μισή ομάδα. Για άλλη μια χρονιά - με τη βοήθεια της Derby - βαφτίζουμε παιχταράδες τους Κονσεϊσάο, Τόργκελε, Βόουτερ και με προπονητή τον Μαλεζάνι παίρνουμε το πρωτάθλημα το καλοκαίρι και το χάνουμε τον Σεπτέμβριο … για να μη χαλάσει την πιάτσα ο Τζίγκερ. Οι οπαδοί όπως πάντα βρισκόμαστε στο πλευρό της ομάδας ενώ ο Τζίγκερ και η παρέα του μας κατηγορούν για ένα χαμένο πρωτάθλημα.

Αποτελέσματα:

1η αγωνιστική: Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός:0-2
2η αγωνιστική: Ιωνικός – Παναθηναϊκός:1-1
3η αγωνιστική: Λεβαδειακός – Παναθηναϊκός:0-0
4η αγωνιστική: Παναθηναϊκός – Πανιώνιος:3-0
Νίκες: 1/4

ΠΕΡΙΟΔΟΣ 2006-2007:

Στο ίδιο έργο θεατές…το πρωτάθλημα χάθηκε πριν καν αρχίσει, o Μαλεζάνι φεύγει αλλά το πενταετές πλάνο του Τζίγκερ συνεχίζεται με την άφιξη του προπονητή γυναίκειας ομάδας ποδόσφαιρου Μπάκε, για να συνεχίσει την επιτυχημένη συνταγή της διοίκησης. Κάθε χρόνο και χειρότερα... Στην προετοιμασία παίζουμε μπουγέλο, ο Μπάκε κοιμάται, ο Έκι τραυματίζεται και το αφεντικό είναι γεμάτο ικανοποίηση για τα επιτεύγματα της ομάδας. Μέσα σε όλα αυτά, δε θα ξεχάσουμε ποτέ το διπλό μέσα στο μαντρί, τον ερχομό στην ομάδα μας των Σαλπιγγίδη, Ίβανσιτζ και του νέου μας ταλέντου Σωτήρη Νίνη…

Αποτελέσματα:

1η αγωνιστική Αιγάλεω - Παναθηναϊκός:1-4
2η αγωνιστική: Παναθηναϊκός - Ιωνικός:0-2
3η αγωνιστική: Παναθηναϊκός - Ξάνθη:1-0
4η αγωνιστική: Πανιώνιος - Πανα θηναϊκός:0-2
Νίκες: 3/4

ΠΕΡΙΟΔΟΣ 2007-2008:

Τι να πρωτοθυμηθώ; Με προπονητή τον Πεσέιρο, με την επιστροφή του Καραγκούνη και του Τάκη Φύσσα, το πρωτάθλημα αρχίζει με τον Πεσέιρο να κάνει rotation και να αφήνει συστηματικά τον Φυσσα και τον Νίνη εκτός ομάδας. Η ομάδα μας επιστρέφει στη Λεωφόρο και ο Τζίγκερ μέσω Αθανασόπουλου, αποφασίζει ότι ο Παναθηναϊκός δε χρειάζεται τη Θύρα 13 μέσα στην Λεωφόρο. Κι όμως, 100 χρόνια Παναθηναϊκός - δεν γίνεται αλλιώς - σφίγγει ο κλοιός και μαζί φωνάζουμε δυνατά Λευτεριά, Λευτεριά...

13/04/2008: Τους χαλάσαμε τα σχέδια... Ο κόσμος του Παναθηναϊκού δεν άντεχε άλλο την ασέλγεια που ασκούσε ο Τζίγκερ και η παρέα του εις βάρος της ομάδας μας. Πήραμε την κατάσταση στα χεριά μας και τίποτα δεν μπορούσε να μας σταματήσει. Το ειρηνικό Παναθηναϊκό συλλαλητήριο ήταν γεγονός, 40.000 χιλιάδες πράσινες καρδιές, που γεμίσαμε την Αλεξάνδρας, δώσαμε το μήνυμα ότι δεν πάει άλλο. Το "πράσινο" ποτάμι ξεχύθηκε στους δρόμους και ζήτησε άμεσα να αλλάξουν τα πράγματα. 40.000 κόσμος, παιδιά, γυναίκες, παππούδες, άνθρωποι όλων των ηλικιών έδωσαν το παρόν σε ένα συλλαλητήριο γεμάτο παλμό, συνθήματα και πάνω απ' όλα, ειρηνικό. Το μήνυμα ξεκάθαρο: "Τζίγκερ πούλα".

Όσο πόλεμο κι αν δεχτήκαμε, αντέξαμε. Οι 40.000 έγιναν 8.000 από τον Κωστάκη, τα Μ.Μ.Ε. ξεχάσανε να το αναφέρουν - λάσπη και ψέματα, προκλήσεις και εισαγγελείς - ΠΑΟ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΘΥΡΑ 13.

21/05/2008:

100 χρόνια παναθηναϊκός και πολυμετοχικός - δε γίνεται αλλιώς…

Αποτελέσματα:

1η αγωνιστική: Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός: 0-0

2η αγωνιστική: Εργοτέλης – Παναθηναϊκός: 0-3
3η αγωνιστική: Παναθηναϊκός - Π.Α.Ο.Κ.: 2-0
4η αγωνιστική: Αστ. Τρίπολης. – Παναθηναϊκός: 1-0
Νίκες: 2/4

ΠΕΡΙΟΔΟΣ 2008-2009:

Η νέα τάξη πραγμάτων αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά και να προκαλεί σύγχυση και τρόμο στους αντίπαλους. Η αποστολή μας είναι δύσκολη, ο χρόνος δεν είναι με το μέρος μας, τα εμπόδια πολλά εντός και εκτός αλλά η θέληση, η πιστή και η αγάπη για τον Παναθηναϊκό μας μεγάλη. Όλοι μας θέλαμε να αλλάξουν όλα αμέσως αλλά υπήρχε τόση σαπίλα και παρασκήνιο, που όλα έπρεπε να γίνουν βήμα βήμα. Από τότε, άλλαξαν πολλά πράγματα, τα οποία σίγουρα σηκώνουν πολύ συζήτηση και για τα οποία θα κάνω νέες αναρτήσεις, περιμένοντας και τις δικές σας απόψεις.

Αποτελέσματα:

1η αγωνιστική: Α.Ε.Κ. - Παναθηναϊκός: 2-1

2η αγωνιστική: Παναθηναϊκός – Πανθρακικός: 3-0
3η αγωνιστική: Άρης – Παναθηναϊκός: 1-2
4η αγωνιστική: Παναθηναϊκός – Εργοτέλης: 2-3
Νίκες: 2/4

ΠΕΡΙΟΔΟΣ 2009-2010:

Και μετά από όλες αυτές τις σκέψεις και συγκρίσεις για το πριν και το μετά, που πάντα όλοι ξεχνάμε πολύ γρήγορα, έρχομαι στο σήμερα για να δω που βρισκόμαστε. Η χρόνια όσον αφόρα το πρωτάθλημα, πιστεύω ξεκίνησε καλά και με πολλές ελπίδες για το μέλλον. Στα τέσσερα παιχνίδια που έχουμε δώσει, έχουμε το απόλυτο, παίζοντας επιθετικά και με γρήγορες εναλλαγές της μπάλας και βρισκόμαστε στην κορυφή. Έχουμε βεβαία πρόβλημα στην άμυνα αλλά ο Τεν Κατε πιστεύω θα βρει τη λύση και επιτέλους όλες οι φετινές μεταγραφές πιστεύω ότι μας δίνουν ή θα μας δώσουν το κάτι παραπάνω.

Έχοντας την τύχη με το μέρος μας και καθαρίζοντας τα παιχνίδια νωρίς, το Μάιο θα το σηκώσουμε!

Αποτελέσματα:

1η αγωνιστική: Εργοτέλης - Παναθηναϊκός: 0-3
2η αγωνιστική: Παναθηναϊκός - SKODA Ξάνθη: 1-0
3η αγωνιστική: Πανθρακικός - Παναθηναϊκός: 0-1
4η αγωνιστική: Παναθηναϊκός - Άρης: 2-1
Νίκες: 4/4

Είναι γεγονός ότι τα πέντε τελευταία χρόνια, η ομάδα δεν είχε καταφέρει να έχει το 4 στα 4 ώστε να είναι στην κορυφή και με διάφορα. Σίγουρα για πολλούς δεν λέει κάτι αυτό και γι’αυτό υπάρχει τόση γκρίνια. Για μένα όμως σημαίνει πολλά γιατί φέτος θέλουμε πρωτάθλημα και το θέλουν όλοι μέσα στην ομάδα - γυαλίζει το μάτι τους.
Σίγουρα υπάρχουν και οι "παναθηναικαρες", οι οποίοι πάντα περιμένουν στη γωνία και σε κάθε στραβή κάνουν αντιπολίτευση για να διχάζουν τον κόσμο μας, δημιουργώντας έτσι πρόβλημα στην ομάδα.
Πιστεύω ότι ο Παύλος και ο Πατέρας ξέρουν τι παίζει και κάποιοι ίσως φάνε πακέτο, όπως έφαγε το Derby με τα διάρκειας…

ΠΑΟ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΘΥΡΑ 13 ΜΟΝΟ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΙΣΤΟΡΙΑ.
ΣΤΙΣ ΧΑΡΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΛΥΠΕΣ ΠΑΝΤΑ ΜΑΖΙ